Een wereldweekend!!!

Zaterdagochtend 17 april om 09.00 uur verzamelen de kinderen van de Kindercantorij en hun ouders zich bij Open Hof. Erg vroeg, maar vanwege de te verwachten drukte van de bazar willen we op tijd vanaf Open Hof vertrekken. Met vier auto’s gaat het richting Rijswijk, op weg naar het Don Boscohuis, waar we met elkaar een weekend zingend en spelend zullen doorbrengen. De kinderen hebben er erg veel zin in. Ook de drie nieuwe leden hebben er naar uitgekeken, zeker na alle  verhalen van de anderen. Vooral het fenomeen Bonte Avond maakt flink wat los.

Om 9.30 arriveren we bij het Don Boscohuis, waar we door Henny Koot hartelijk ontvangen worden. Een verschil met vorig jaar is dat er nog een groep logeert, zodat we niet de volledige beschikking over huis en slaapkamers hebben, maar dat wordt goed opgelost door een jongens- , meiden- en leidingslaapkamer  te creëren. In de villa hebben we nu de beschikking over een grote woonkamer met bar en een  enorme keuken. Wat dat betreft zijn we er goed op vooruit gegaan. Ook de kapel waar gerepeteerd gaat worden is in de villa, dus Willem gaat met de kinderen gauw aan de slag. ‘Wereldmuziek’ is het thema van het Jeugdconcert, waarvoor in dit weekend een aantal liedjes ingestudeerd zal gaan worden.  Trudy en Nienke houden zich intussen bezig met het creëren van een gezellige eetkamer en richten de keuken in.

Rond 11.00 uur is er een verrassing voor de kinderen. Omdat Willem er even een paar uurtjes tussen uit moet, heeft hij gezorgd voor een heuse gymleraar, die met de kinderen een aantal balspellen gaat doen op het grote sportveld naast het Don Boscohuis. Meester Wim weet de kinderen met o.a.  kinderrugby zo bezig te houden, dat het 12.30 is voor ze er erg in hebben  en er gegeten moet worden. Want om 13.00 staat er op het programma: Naar het strand!
	Dat lukt allemaal. Dankzij de corveelijst wordt er zonder gemopper afgeruimd en afgewassen en staat iedereen op tijd klaar om de tram te nemen.          Rond 14.00 komen we aan op het strand, waar het echt heerlijk is. Zo heerlijk, dat al gauw de sokken en schoenen uit gaan en de meute tot aan de enkels in het water staat. En een enkele tot aan de knieën. Dit niet tot groot plezier van de leiding, die zich al met een aantal bibberende kinderen op het strand ziet staan. Dus allemaal het water uit en schelpen zoeken.
Want net als 3 jaar geleden gaat Nienke een labyrint op het strand tekenen, dat opgevuld moet worden met schelpen. De kinderen storten zich enthousiast op deze taak en al gauw vormt zich een  schelpenlabyrint. In een labyrint moet gelopen worden en  de kinderen ervaren dat het labyrintlopen onder andere betekent dat, wanneer  je denkt dat je op je bestemming aangekomen bent, je toch nog een hele weg moet afleggen om er echt te komen.
	Wandelaars blijven staan of sluiten zich aan om ook een stuk van het labyrint te lopen.  Na lopen volgt rennen. Iedereen doet zijn best om zo snel mogelijk het labyrint in en weer uit te gaan en de tijden worden fanatiek geklokt. Om 16.00 wordt het tijd om weer naar huis te gaan. Er moet nog geoefend worden voor de Bonte Avond en  o ja, ook nog gegeten worden  en een koorrepetitie.
Om 20.30 is het eindelijk zover: iedereen laat zich weer van zijn sterkste kant zien. De verkleedkleren die elk jaar meegenomen worden komen weer goed van pas en we zien de meest fantastische figuren langskomen.  Er zijn veel hoogtepunten, teveel om op te noemen.                     Na het jaarlijkse vissersvrouw/man duet van Nienke en Willem wordt het tijd om de kelen te smeren en wat chips te eten. Maar waar is Nienke nu toch gebleven?

Willem krijgt een geheimzinnig telefoontje en gaat met Trudy en de kinderen op pad om haar te zoeken. Buiten is er een spoor van lichtjes dat in het donker kriskras door het park lijkt te gaan.

Uiteindelijk stopt het spoor bij een heksenkring, waar een echte heks blijkt te zitten die de kinderen een spannend spookverhaal vertelt. Je zult maar weer terug moeten lopen over het Slaperige Slingerpad en de ridder zonder hoofd tegenkomen voordat je de brug over kunt gaan. Gelukkig  heeft de heks voor iedereen een lichtzwaard en kunnen de kinderen veilig door het donker richting slaapkamer vertrekken. Voor iedereen is er dan een slaapliedje en nachtkus (de jongens uiteraard niet) en dan lekker slapen! Maar het blijft toch nog lang onrustig op de gang. Uiteindelijk is iedereen zo moe, dat er door de om 01.00 uur gezette wekker heen geslapen wordt. De stoere jongens hadden pech: de kans om eens lekker lang te keten lieten ze voorbij gaan.

Om 08.00 is het weer: opstaan!  Ontbijten en een kleine viering in de kapel. Dan koffie/limonade met versierde cake en lekker buitenspelen. Er is genoeg te ontdekken in het prachtige park dat bij het Don Boscohuis hoort. Waar zat die heks ook al weer? Op de plek waar vorig jaar een grote boom over het water lag en die nu in stukken is gezaagd. De kinderen nemen met een bedroefd gezicht afscheid van ‘hun’ boom.

Na de lunch is er nog een repetitie en dan moet er opgeruimd gaan worden. De slaapkamers netjes achterlaten, stofzuigen, de kinderen doen goed hun best en om 15.00 staan we allemaal klaar om weer naar Rotterdam vervoerd te worden. We nemen hartelijk afscheid van Henny en hopen dat we volgend jaar weer bij hem te gast kunnen zijn.

 In de auto terug wordt het menu voor het volgend jaar alvast besproken en is iedereen het er over eens dat het een WERELDWEEKEND is geweest.

Tekst en foto’s:
Nienke Timmers

Nog meer foto’s zien? Klik hier.